coś innego :)

Patrząc w dół, musiałem przyznać, że byłem trochę onieśmielony stojąc na wysokości urwiska. Fale jasno niebieskiej wody oceanu uderzały z dużą mocą na skały przy urwisku, powodując głośne odgłosy które dobiegały do moich uszu. I przez krótki moment czasu przejechałem moją dłonią przez włosy i już przygotowywałem się do skoku, który miał nadejść lada moment.

• Idź do dziadka!- Chaz zadrwił i delikatnie pchnął mnie. Szybko spojrzałem na niego niekontrolując się na wodzie pod sobą. Znajome młdłości wybuchły w dole mojego brzucha.
• Boisz się? - Chaz drażnił mnie, pieszcząc moje plecy, jakbym był dzieckiem.
• Chaz, spierdalaj, naprawdę myślisz że się boję? - spojrzałem w dół przełykając ślinę, na widok fal rozbijających się. Chłopak następnie wybuchnął śmiechem, jego śmiech nieustannie rozniósł się po okolicy.
• Skoro się nie boisz to dlaczego nie możesz po prostu przejść do skoku?- uśmiechnął się do mnie, unosząc brwi i próbując nie wybuchnąć jeszcze większym śmiechem.
• Nie moję się kurwa, tylko muszę mieć trochę więcej czasu okej? Chcesz też skoczyć z gigantycznego urwiska? Teraz się przesuń i daj mi trochę miejsca.- warknąłem całkowicie zirytowany przez niego. Czy bałem się wody pode mną? Oczywiście że tak. Woda przerażała mnie całkowicie. I znów przełknąłem ślinę, zamykając oczy na chwile
• Wow, ktoś jest agresywny. - Chaz mruknął cofając się. Zamknąłem oczy i … pozwoliłem swojemu ciału bezwładnie spać do wody.

Byłem pod wodą, ale zaraz ostra fala wypchnęła mnie na powierzchnię. Wziąłem szybko głęboki oddech i znów poczułem jak moje ciało się osuwa. Znowu byłem pod wodą desperacko próbując wstrzymać oddech. Moje ciało było wiotkie i nagle poczułem się zupełnie bez radny. Woda uderzyła w moje usta, poczułem smak zasolenia.

• Justin! Skała! Justin! - cicho słyszałem głos Chaza, ale to było słabe, ponieważ woda wlewała się do moich uszu. Nie wiedząc co zrobić, zacząłem się miotać chcąc dostać się na powierzchnię i dostać choć odrobinę tlenu. I naprawdę, potrzebowałem go natychmiast. Nie wiem co się stało, ale myślę że mam coś co nazywa się adrenaliną. Energia pulsując w moich żyłach i moja determinacja , aby choć wystawić głowę na powierzchnię była tak wielkia, że z całych sił zacząłem machać nogami i rękami jak najszybciej jak tylko umiałem. Moje ciało wciąż usilnie się przewracała, a ja już nawet nie wiedziałem gdzie jest powierzchnia. Wpadłem w panikę w tym momencie faktycznie bojąc się o moje życie.
• Justin! Płyń! - usłyszałem. Cały drżałem, ale w końcu wypłynąłem na powierzchnię. Odetchnąłem głęboko. Nagle przed moimi oczami pojawił się ogromny obiekt. Co to było? Poczułem jak tylko moja głowa uderza o to. I to była ostatnia rzecz jaką ujrzałem przed ponownym zatonięciem pod wodą oceanu.

Boom, boom, boom

KTOŚ PUKA W MOJEJ GŁOWIE!

Boom,boom,boom.

CHYWCIŁEM SIĘ ZA GŁOWĘ CHCĄC JAK NAJSZYBCIEJ WYPĘDZIDZĆ INTRUZA Z MOJEJ GŁOWY.

Boom,boom,boom.

KTO TO? KTO JEST NA TYLE GŁUPI ŻEBY KRZYCZEĆ TAK GŁOŚNO? O PRZENIÓSŁ SIĘ, NARESZCIE.

Boom,boom,boom.

Usłyszałem kroki

- Justin, słyszysz mnie?

Justin?

CO DO CHOLERY?

-Oh tak masz rację, powinien się obudzić. Justin czujesz to?

Nagle ktoś ścisnął mocno mój palec. Hej! Co to było?

Jęknąłem.

• Tak tak jęknął. Justin proszę otwórz oczy, jesteś już bezpieczny.

JA? WODA? KIM BYŁY TE OSOBY MÓWIĄCE? I DLACZEGO LEŻE NA ŁÓŻKU?

• Po prostu otwórz oczy proszę.

Boom,boom, boom.

Parsknąłem, powoli otwierając oczy, i zobaczyłem dwa cienie.

• Dobry chłopak. Czy teraz możesz nam powiedzieć jak się czujesz? - osoba po lewej spytała.

Otworzyłem usta by odpowiedzieć, ale zdałem sobie sprawę, że każdy najmniejszy ruch mnie boli.

• Ja... Ja.. - mój głos był zachrypnięty. Czy czuje się dobrze? Jasne że nie. - jęknąłem. I nagle usłyszałem chichot dziewczyny. Delikatna dłoń zgarnia włosy z mojego spoconego czoła.
• Masz gorączkę- wymamrotała, a jej ręka nadal znajdowała się na moim czole. Czułem ukojenie, jej ręka była zimna.
• Justin czy pamiętasz jak tutaj się dostałeś? Albo pamiętasz coś z wody?- zapytała.
• Kim jest Justin? - cicho zapytałem.
  Dziewczyna szybko spojrzała na człowieka z przerażeniem na twarzy. Przełknęła ślinę i zagryzła nerwowo wargę.
• Czy ty w ogóle wiesz kim jesteś?
  KIM JESTEM?
  Czekaj czekaj. - jestem.. mam na imię...

KIM BYŁEM?

• o boże. - dziewczyna bezradnie westchnęła i trzymała mnie za rękę.
• Obawialiśmy się że masz zanik pamięci, ale nigdy nie spodziewałam się że będzie aż tak źle. Justin, jesteś Justin. Justin Bieber, słynna gwiazda muzyki pop.

WIĘC JESTEM JUSTIN NAJWYRAŹNIEJ.